- Τύπος
- Επενδυτές
- Blog
Πανελλαδική έρευνα · N = 2.601 · Έρευνα πεδίου 5–8 Αυγούστου 2026 · Ηλικίες 18–48
Τα οικονομικά λένε ναι. Ο φόβος λέει όχι.
Ρωτήσαμε 2.601 ανθρώπους σε όλη την Ελλάδα για τη συγκατοίκηση: ποιοι την έχουν ζήσει, τι κρατά πίσω τους υπόλοιπους και γιατί το δεύτερο υπνοδωμάτιο μένει άδειο.
Μία αγορά, δύο δυνάμεις
Τόσο η ζήτηση όσο και η αντίσταση έχουν από μία κύρια αιτία, που αφήνει πολύ πίσω όλες τις άλλες.
όσων θα δέχονταν άγνωστο συγκάτοικο επικαλούνται το κόστος ζωής. Τα κίνητρα για συγκατοίκηση στο σύνολο: 70% οικονομικά, 22% κοινωνικά, 8% η τοποθεσία.
όσων αρνούνται επικαλούνται την ασφάλεια και την εμπιστοσύνη — και το 70% του συνόλου θεωρεί την ασφάλεια το σημαντικότερο χαρακτηριστικό μιας πλατφόρμας.
Η στρατηγική ανάγνωση: η ζήτηση δεν χρειάζεται να δημιουργηθεί — τη δημιουργούν ήδη τα ακριβά ενοίκια (το 73% τα θεωρεί τη μεγαλύτερη δυσκολία στην αναζήτηση σπιτιού, ποσοστό που φτάνει το 83% στους 18–26 ετών). Όλη η δουλειά του προϊόντος είναι να χαμηλώσει ένα συγκεκριμένο, καλά εντοπισμένο εμπόδιο, εκεί ακριβώς που ξεκινά η απόφαση: στην πόρτα της εισόδου.
Φοβόμαστε το άγνωστο — κυριολεκτικά
Όταν ρωτάμε όλο το δείγμα πόσο άνετα θα ένιωθε αν μετακόμιζε αύριο με έναν άγνωστο, το 55% απαντά «καθόλου». Όταν ρωτάμε μόνο όσους το έχουν ήδη κάνει, η εικόνα αντιστρέφεται: όσοι νιώθουν άνετα («αρκετά» και «πολύ») από 17% γίνονται 53%.
Σύνολο δείγματος και όσοι έχουν ήδη ζήσει με άγνωστο
- Σύνολο δείγματος
- Έχουν ζήσει με άγνωστο
Πίνακας δεδομένων
| Απάντηση | Σύνολο δείγματος | Έχουν ζήσει με άγνωστο |
|---|---|---|
| Καθόλου | 55% | 15% |
| Λίγο | 32% | 32% |
| Αρκετά | 12% | 38% |
| Πολύ | 5% | 15% |
Αν προσθέσουμε ότι το 77% όσων έχουν συγκατοικήσει λέει ότι η κοινωνική του ζωή βελτιώθηκε, το συμπέρασμα είναι σαφές: ο φόβος προηγείται της εμπειρίας, δεν προκύπτει από αυτήν. Οι άνθρωποι φοβούνται αυτό που δεν ξέρουν, όχι κάτι κακό που τους έχει ήδη συμβεί. Άρα όλα κρίνονται στο πρώτο ταίριασμα. Ό,τι κάνει την πρώτη συγκατοίκηση λιγότερο ριψοκίνδυνη (δοκιμαστική περίοδος, οργανωμένο πρώτο διάστημα, διαμεσολάβηση, εγγυημένη δυνατότητα αποχώρησης) παράγει το πιο πειστικό επιχείρημα που υπάρχει: την ίδια την εμπειρία.
Η επαλήθευση από μόνη της δεν είναι το προϊόν
Η επαλήθευση από τρίτο φορέα παίρνει καθαρό «ναι» μόνο από το 35% (45% «ίσως», 20% «όχι»). Οι έλεγχοι είναι το ελάχιστο αναμενόμενο. Εδώ η εμπιστοσύνη χτίζεται με τη διαδικασία, όχι με ένα σηματάκι στο προφίλ.
Μεγάλη δυνητική αγορά, μικρό ενεργό κομμάτι
Ποσοστό επί του συνόλου του δείγματος σε κάθε στάδιο
- 80%Ξέρουν τι είναι η συγκατοίκησηγνώση· −20 μονάδες
- 60%Θα δέχονταν άγνωστο συγκάτοικοπρόθεση· −43 μονάδες — το χάσμα εμπιστοσύνης
- 17%Θα το έκαναν άνετα από αύριοετοιμότητα· −5 μονάδες
- 12%Ψάχνουν ενεργά αυτή τη στιγμήχρονισμός
Πίνακας δεδομένων
| Στάδιο | Ποσοστό | Απώλεια ως το επόμενο στάδιο |
|---|---|---|
| Ξέρουν τι είναι η συγκατοίκηση (γνώση) | 80% | −20 μονάδες |
| Θα δέχονταν άγνωστο συγκάτοικο (πρόθεση) | 60% | −43 μονάδες — το χάσμα εμπιστοσύνης |
| Θα το έκαναν άνετα από αύριο (ετοιμότητα) | 17% | −5 μονάδες |
| Ψάχνουν ενεργά αυτή τη στιγμή (χρονισμός) | 12% | — |
Σε αυτό το χωνί κρύβονται δύο διαφορετικά προϊόντα. Το χάσμα εμπιστοσύνης (60% → 17%) είναι το σημείο όπου χάνονται οι περισσότεροι, και εκεί πρέπει να δουλέψουν τα εργαλεία ασφάλειας. Το χάσμα χρονισμού (μόνο το 12% ψάχνει σπίτι σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή) δείχνει ότι αξίζει η πλατφόρμα να φτάνει στους ανθρώπους πριν αρχίσουν να ψάχνουν, με προφίλ συμβατότητας που φτιάχνονται νωρίς, λίστες αναμονής και ειδοποιήσεις, αντί να ανταγωνίζεται μόνο στο πλήθος των αγγελιών.
Ταίριασμα με βάση τις δουλειές, όχι τα δημογραφικά
Οι δουλειές του σπιτιού είναι η πρώτη προτεραιότητα στη συμβατότητα (63%· γυναίκες 64%, άνδρες 56%), η δεύτερη μεγαλύτερη ανησυχία στις ανοιχτές απαντήσεις και η πρώτη αιτία τριβής στην πράξη. Το μοτίβο γίνεται πιο έντονο με την εμπειρία: όσοι έχουν ζήσει με αγνώστους δίνουν μεγαλύτερη σημασία στις δουλειές και στις συνήθειες και πολύ μικρότερη στα κοινωνικά διαπιστευτήρια του άλλου.
Όλοι όσοι έχουν συγκατοικήσει και όσοι έχουν ζήσει με άγνωστο (πολλαπλές απαντήσεις — τα ποσοστά δεν αθροίζουν σε 100%)
- Όλοι οι συγκάτοικοι
- Έχουν ζήσει με άγνωστο
Πίνακας δεδομένων
| Παράγοντας | Όλοι οι συγκάτοικοι | Έχουν ζήσει με άγνωστο |
|---|---|---|
| Αντίληψη για τις δουλειές | 63% | 70% |
| Συνήθειες (κάπνισμα, αλκοόλ…) | 38% | 56% |
| Οικονομική / επαγγελματική κατάσταση | 17% | 20% |
| Γλώσσα που μιλά | 16% | 12% |
| Αν είναι σε σχέση | 15% | 5% |
| Κοινοί γνωστοί | 11% | 3% |
| Διατροφικές συνήθειες | 9% | 5% |
Τι σημαίνει αυτό για το προϊόν: το ταίριασμα πρέπει να δίνει πολύ μεγαλύτερο βάρος στις απαιτήσεις καθαριότητας, στις προσδοκίες για τον καταμερισμό των δουλειών και στις συνήθειες (κάπνισμα, αλκοόλ, ωράρια) απ’ ό,τι στην ηλικία, στο επάγγελμα ή στους κοινούς γνωστούς. Όσοι ξέρουν από πρώτο χέρι έχουν ήδη πει τι μετράει.
Με άγνωστο, η συγκατοίκηση είναι άλλο πράγμα
Ρωτήσαμε όσους έχουν συγκατοικήσει ποιο ήταν το καλύτερο κομμάτι, και η απάντηση εξαρτάται από το με ποιον έμεναν. Ο σύντροφος και οι φίλοι δίνουν συντροφιά. Οι άγνωστοι δίνουν κάτι άλλο: οικονομική ανάσα και καινούργιους ανθρώπους.
Όλοι όσοι έχουν συγκατοικήσει → όσοι έχουν ζήσει με άγνωστο
- Ανεβαίνει σε όσους έχουν ζήσει με άγνωστο
- Πέφτει σε όσους έχουν ζήσει με άγνωστο
Πίνακας δεδομένων
| Όφελος | Όλοι οι συγκάτοικοι | Έχουν ζήσει με άγνωστο |
|---|---|---|
| Συντροφιά | 41% | 15% |
| Οικονομική στήριξη | 20% | 27% |
| Νέες γνωριμίες | 5% | 22% |
| Βοήθεια στις δουλειές | 14% | 18% |
| Ασφάλεια | 12% | 12% |
| Προσωπική εξέλιξη | 6% | 6% |
Τι σημαίνει αυτό για την τοποθέτηση: η συγκατοίκηση με άγνωστο δεν πρέπει να πουλιέται ως έτοιμη φιλία, γιατί όσοι την έχουν ζήσει δεν την περιγράφουν έτσι. Πρέπει να πουλιέται ως οικονομική ανάσα και ένας κύκλος γνωριμιών που μεγαλώνει, με τη φιλία ως πιθανό κέρδος και όχι ως υπόσχεση.
Όσοι τη χρειάζονται περισσότερο δυσκολεύονται περισσότερο να κάνουν το βήμα
Σύνολο δείγματος
Πίνακας δεδομένων
| Απάντηση | Ποσοστό |
|---|---|
| Όχι | 42% |
| Ναι | 38% |
| Ίσως | 20% |
Ποσοστό που απάντησε «καθόλου»
Πίνακας δεδομένων
| Φύλο | Ποσοστό |
|---|---|
| Γυναίκες | 58% |
| Άνδρες | 42% |
Αυτή η επικάλυψη είναι το πιο αξιοποιήσιμο εύρημα της έρευνας: η μεγαλύτερη ανάγκη που μένει ακάλυπτη βρίσκεται πίσω από το ψηλότερο εμπόδιο. Είναι ευθύ επιχείρημα υπέρ λειτουργιών ασφάλειας σχεδιασμένων για γυναίκες (επαληθευμένο ταίριασμα μόνο μεταξύ γυναικών, οργανωμένες πρώτες συναντήσεις από κοντά, εμφανή εργαλεία αναφοράς και διαμεσολάβησης) ως στρατηγική ανάπτυξης και όχι ως υποχρέωση συμμόρφωσης.
Τι φοβούνται πραγματικά, με τα δικά τους λόγια
Οι ανοιχτές απαντήσεις, κατά σειρά βαρύτητας. Εδώ δεν υπάρχουν ποσοστά. Είναι ποιοτικό υλικό, που ωστόσο συμπίπτει σχεδόν απόλυτα με τα ποσοτικά ευρήματα.
- ο φόβος του αγνώστου
- καθαριότητα και δουλειές
- παραβατική συμπεριφορά
- ταίριασμα χαρακτήρων
- συνήθειες
- προσωπικός χώρος
- επικοινωνία
- εμπιστοσύνη
- ασφάλεια
- ωράρια
- οικονομικά
- κοινόχρηστοι χώροι
- σεξουαλικότητα
- τσακωμοί
- αξίες
Οι δύο μεγαλύτερες λέξεις συνοψίζουν όλη την έρευνα: η κυρίαρχη ανησυχία (το άγνωστο) είναι αυτή που διαλύει η εμπειρία (Γράφημα 1), και η δεύτερη (οι δουλειές) είναι αυτή που μπορεί να ελεγχθεί από πριν, στο ταίριασμα (Γράφημα 3).
Διάθεση για πληρωμή: ελπιδοφόρα ένδειξη, με επιφύλαξη
των ενοικιαστών λένε ότι θα πλήρωναν για υπηρεσίες που διευκολύνουν τη συγκατοίκηση
των ιδιοκτητών λένε το ίδιο
δηλωμένη διάθεση πληρωμής σε ενοικιαστές και ιδιοκτήτες
Τα ποσοστά είναι ασυνήθιστα υψηλά και σε κάθε παρουσίαση χρειάζονται μια επιφύλαξη: η διάθεση πληρωμής που δηλώνει κανείς δεν είναι ίδια με αυτή που δείχνει όταν έρθει η ώρα να πληρώσει. Πρέπει να παρουσιάζονται ως ένδειξη τάσης, όχι ως πρόβλεψη εσόδων. Η ερώτηση για την εγγύηση φαίνεται να έχει συγχωνευθεί με τα γενικά ποσοστά για τις υπηρεσίες διευκόλυνσης. Αξίζει να ανακτηθεί ή να ξαναρωτηθεί, γιατί μια εγγύηση ελέγχου των συγκατοίκων είναι, σύμφωνα με αυτά τα δεδομένα, το προϊόν ασφάλειας που μπορεί πιο φυσικά να αποφέρει έσοδα.
Τρεις γωνίες για την ίδια ιστορία
Ίδια δεδομένα, τρεις διαφορετικές αφετηρίες.
Η κοινωνική ματιά
Περισσότεροι από τέσσερις στους δέκα Έλληνες δεν αντέχουν ενοίκιο μόνοι τους — όμως ο φόβος του αγνώστου αφήνει τα σπίτια μισοάδεια
Ξεκινήστε με τα πανελλαδικά νούμερα: το 42% δεν μπορεί να πληρώσει μόνο του ενοίκιο, το 73% βάζει τα ενοίκια πρώτο πρόβλημα στην αναζήτηση, το 60% είναι ανοιχτό στη συγκατοίκηση, το 88% όσων αρνούνται σταματά στην εμπιστοσύνη. Ανθρώπινο κλείσιμο: το 77% όσων το δοκίμασαν λέει ότι βελτιώθηκε η κοινωνική του ζωή.
- → Γράφημα 0 (κάτοψη)
- → Ναι και όχι (79 / 88)
- → Οικονομική δυνατότητα και φύλο
Η επενδυτική ματιά
Η ζήτηση υπάρχει. Ένα εμπόδιο τη φρενάρει. Η εμπειρία το αίρει. Εμείς κάνουμε την εμπειρία εφικτή.
Τέσσερις διαφάνειες: η σύγκρουση → το χωνί (χάσμα εμπιστοσύνης και χάσμα χρονισμού) → το γράφημα της αντιστροφής ως απόδειξη ότι το εμπόδιο ξεπερνιέται → η διάθεση πληρωμής και στις δύο πλευρές, με τίμια επιφύλαξη.
- → Γράφημα 1 (αντιστροφή)
- → Γράφημα 2 (χωνί)
- → Διάθεση πληρωμής
Η ματιά του προϊόντος
Ρωτήσαμε 2.601 ανθρώπους για τη συγκατοίκηση. Το θέμα δεν είναι ποιος είσαι — είναι ποιος πλένει τα πιάτα.
Ξεκινήστε από το εύρημα για τις δουλειές, βάλτε το γράφημα κλίσης ως την έκπληξη («οι άγνωστοι δεν είναι φίλοι — και δεν πειράζει») και κλείστε με το σύννεφο ανησυχιών και με το τι έμαθε από αυτό το ταίριασμα της πλατφόρμας.
- → Γράφημα 3 (συμβατότητα)
- → Γράφημα 4 (κλίση)
- → Σύννεφο ανησυχιών
Μεθοδολογία και επιφυλάξεις
Πανελλαδική έρευνα, N = 2.601 (55% γυναίκες, 45% άνδρες, ηλικίες 18–48), έρευνα πεδίου 5–8 Αυγούστου 2026, διαδικτυακά και με προσωπικές συνεντεύξεις σε μεγάλα αστικά κέντρα. Όσα νούμερα σημειώνονται με ~ στα αρχικά δεδομένα είναι κατά προσέγγιση.
- Στις ερωτήσεις πολλαπλών απαντήσεων (παράγοντες συμβατότητας, οφέλη της συγκατοίκησης) τα ποσοστά δεν αθροίζουν σε 100% και αυτό πρέπει να σημειώνεται σε κάθε αναδημοσίευση.
- Η υποομάδα όσων έχουν ζήσει με άγνωστο είναι ≈ 250 άτομα: αρκετή για να δείξει κατεύθυνση, αλλά σε συγκρίσεις υποομάδων πρέπει να αναφέρεται το περιθώριο σφάλματος.
- Η απάντηση για τη διάθεση πληρωμής ειδικά για εγγύηση λείπει ή έχει συγχωνευθεί στα αρχικά δεδομένα. Πρέπει να ανακτηθεί πριν στηριχτεί πάνω της οποιοσδήποτε ισχυρισμός για τιμολόγηση.
- Το 60% που «θα το σκεφτόταν» και το 17% που είναι «έτοιμο από αύριο» δεν αντιφάσκουν: είναι το γνωστό χάσμα ανάμεσα στη στάση και τη συμπεριφορά, και πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστά στάδια.